بهائيت: بهائيان دورو و مزور باشند…

سران بهائيت به ويژه شوقي افندي (معروف به ولي امر الله، سومين سركرده بهائيت) تبليغ را يك وظيفه اجباري و عمومي مي‌داند، از اين‌رو همه بهائيان را به تبليغ امر مي‌كند:

«در اين دور مبارك، تبليغ امر الله و نشر نفحات الله فقط به عهده مبلغين لايق و فصيح البيان گذارده نشده، زيرا در الواح و آثار مباركه تصريح گرديده كه تبليغ و تنشير مخصوص طبقه معيني از نفوس مانند طبقه روحانيون در ادوار قبل نبوده، بلكه عموم ياران ثابت با وفاي امر حضرت يزدان عهده‌دار اين امر عظيم هستند و تحديد تبليغ براي نفوس معدود مخالف و مباين با نصوص و تعاليم الهيه است؛ پس در اين دور مبارك تبليغ امر الله وظيفه‌اي است، اجباري، عمومي».(1)

شوقي در امر تبليغ، غير بهائيان را نادانان و غافلاني معرفي مي‌کند که داراي استيحاش هستند که با معاشرت، مجالست و طرح دوستي و محبت بايد در آنان نفوذ و به بهائيت جذب کرد: «اين معلوم و واشح است که اليوم تأييدات غيبيه شامل حال مبلغين است و اگر تبليغ تأخير شود، به کلي تأييد منقطع گردد».(2)

او همچنين دليل معاشرت، مجالست و مؤالفت بهائيان با ديگران را جذب به بهائيت مي‌داند: «با او معاشرت و مجالست و مؤالفت نمايند و او را تبليغ کنند».(3)

بر اين اساس محبت، خوش‌رفتاري و خوش‌گفتاري بهائيان صرفاً يك شيوه تبليغي براي جذب به بهائيت است، نه انسانيت و نوع‌دوستي که بر خلاف شعارهاي تحري حقيقت و وحدت عالم انساني است، چون شوقي افندي، غير بهائيان را وحشيان غافلي مي‌خواند كه مي‌بايست با روي خوش رام كرد و در دام بهائيت گرفتار ساخت: «در هر صورت بايد تبليغ نمود؛ ولي به حکمت؛ اگر جهاراً (آشکارا) ممکن نه، خفياً (مخفيانه) به تربيت نفوس پردازند و سبب حصول روح و ريحان در عالم انسان شوند؛ مثلا اگر نفسي از احباء با نفسي از غافلين طرح دوستي و راستي اندازد و به کمال مهرباني با او معاشرت و مجالست نمايد، در ضمن اخلاق و اطوار و حسن رفتار و تربيت الهي و وصايا و نصايح رباني سلوک نمايد، البته کم کم آن شخص غافل را بيدار کند و آن نادان را دانا نمايد. نفوس استيحاش دارند بايد نوعي مجري داشت که اول استيحاش نماند، بعد کلمه نفوذ يابد؛ اگر نفسي از احباء با نفسي از غافلين مهرباني کند و در کمال محبت حقيقت امر را به تدريج تفهيم نمايد.(4)

در واقع، بهائيت براي جذب غير بهائيان و افزايش جمعيت فرقه، حقيقت خود و پيروانش را پشت چهره‌اي زيبا مخفي مي‌كند و اين گونه  به نام دين و مذهب، براي نيل به اهداف غير انساني فرقه، پيروان خود را به دورويي و تزوير وامي‌دارد تا با تظاهر به خوبي و در باغ سبز نشان دادن، ديگران را بفريبند و به سراب تزوير و دورويي ‌بهائيت بكشانند.

پانوشت
1. درس تبليغ، منتخبات آثار مباركه راجع به امر مهم تبليغ، ص 11.
2. امر و خلق، ج 3، ص 495 ـ 496.
3. پيشين، ج 3، ص 496 ـ 497.
4. پيشين، ج، ص 495 ـ 496.

در فضاهاي مجازي ما را همراهي كنيد:

t.me/bahaiat_com
eitaa.com/bahaiat
sapp.ir/bahaiat.com
instagram.com/bahaiat

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*


2 × 4 =