عبدالبهاء، دومین سرکرده بهائیت

عباس میرزا پس از مرگ پدرش حسین علی نوری و طبق وصیت او بر جایش نشست و رهبری بهائیت را بر عهده گرفت. وی در ۵ جمادی الاول سال ۱۲۶۰ ه ق از میرزا حسین علی نوری و نوابه خانم متولد شد و چون اسم پدر بزرگش میرزا عباس بود، او را به این نام نامیدند.
 هشت سال و اندی در تهران بود و در سال ۱۲۶۸ همراه پدرش از تهران به بغداد تبعید شد و دوازده سال در بغداد ماند. وی دو سال نزد پدر و عموهایش تحصیل کرد و به مدرسه قادریه رفت و تا سن ۱۹ سالگی نزد شیخ عبد السلام شوافی به تحصیل حکمت و کلام پرداخت و گاهی به خانقاه دراویش سری می زد و طرف توجه شوکت علی پاشا که از مراشد صوفیه عثمانی بود واقع شد و از او مسائل عرفانی آموخت، چهار سال پس از فوت شوکت علی پاشا، در چهل سالگی شرحی بر حدیث کنت کنزا مخفیا نوشت و از طرف پدرش به لقب غصن اعظم معروف شد. او پنح سال از عمر خود را در ادرنه و بقیه عمرش را در عکا و حیفا به سر برد و سر انجام در سن ۷۵ سالگی در تاریخ ۲۷ ربیع الاول ۱۳۴۰ به مرگ ناگهانی از دنیا رفت.

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*


14 + هفت =