بررسي محتواي «ايقان»، كتاب مقدس بهائيان

كتاب مقدس بهائيان يعني ايقان، با اين مقدمه آغاز مي شود:
بسم ربنا العلي الاعلي
الباب المذكور في بيان أن العباد لن يصلوا الي الشاطي بحر العرفان إلا بانقطاع الصرف عن كل من في السموات و الارض لعل تصلن الي المقام الذي قدر الله لكم و تدخلن في سرادق جعله الله في سماء مرفوعا.
در بررسي محتوايي كتاب ايقان، بايد اعتراف كنيم كه اين كتاب از معارفي ناب و جملاتي الاهي بهره مند است؛ جملاتي كه هر يك، دريايي از معارف را در خود نهفته و بشر از آوردن مانند آن ناتوان است. بله ايقان، معارفي الاهي دارد كه در ادامه در اين باره خواهيم نوشت:
ما به همه حق جويان بهائي و غير بهائي توصيه مي كنيم كه حتي براي يك مرتبه هم كه شده، كتاب ايقان را بخوانند، البته با در نظر داشتن اين نكات:
1. هنگام خواندن در نظر داشته باشيد كه كتاب ايقان، چه دردي از دردهاي روزگار را رفع مي كند.
2. بررسي كنيد كه با چه موضوعي آغاز مي شود و به چه موضوعي پايان مي يابد.
3. در نهايت اينكه، جملاتي كه از كتب ديگر، چون قرآن در اين كتاب نقل شده است را حذف كنيد و دوباره آن را بخوانيد و درباره محتواي آن قضاوت كنيد.
اگر چنين كنيد، تازه در مي يابيد كه ارزش محتوايي و معارف الاهي ايقان، به آياتي است كه از قرآن به عاريه گرفته است؛ بله نويسنده ايقان (حسين علي نوري)، با قرض گرفتن آياتي از كتاب مقدس مسلمانان، آن هم بدون ذكر منبع، به كتاب خود ارزش و محتوا داده است و بر اين اساس است كه بر خلاف عرف، از كتاب خود تعريف و تمجيد مي كند، زيرا عرف بر آن است كه خواننده كتاب، پس از خواندن و بهره مندي از نوشته، به اندازه بهره اي كه از آن برده از آن تعريف مي كند نه آن كه نويسنده از سوي خواننده تصميم بگيرد…
شايان ذكر است كه ايقان، كتابي كه ارزش والايي نزد بهائيان دارد، ارزش و محتواي خود را از 146 آيه اي گرفته كه از قرآن كريم، كتاب آسماني اسلام نقل كرده است. با حذف اين 146 آيه، نوشته هاي اين كتاب، محتواي خود را از دست مي دهد، زيرا نه فصلي باقي دارد، نه موضوع مشخصي. البته خود نويسنده هم به اين نكته اشاره دارد، آنجا كه در مقدمه كتاب مي گويد:
«أن العباد لن يصلوا الي الشاطي بحر العرفان؛ بندگان خدا به كنار درياي عرفان نخواهند رسيد.»
براي نمونه، به سه آيه از آياتي كه در كتاب ايقان آمده است، اشاره مي كنيم:
1. سوره يس، آيه 30: «يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ».
2. سوره غافر، آيه 5: «وَ هَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَ جادَلُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَق‏».
3. سوره هود، آيه 38: «وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ».

در پرانتز اين نكته را هم بدانيم كه: در ادبيات عرب، هيچ گاه حرف «لعلّ» كه ناصب اسم است و رافع خبر، پيش از فعل نمي آيد، پس لعل تصلن اشتباهي فاحش است.

آدرس تلگرام:

https://telegram.me/bahaiat_net

https://telegram.me/joinchat/BkW_SUFwlMXotBYfp0OE7A

1 Comment

  1. بهاییت فرقه ای من در آوردی و منحرف است . چرا که از اول تا آخرش باطل و پوچ و ساختگیست . و استعمار بریتانیا در پشت آن نهان

پاسخ دادن به یاسر مقدم لغو پاسخ

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*


7 − هفت =