غلوگرايي مدعيان دروغين بابيت و مهدويت و نبوت

مدعيان دروغين بابيت و مهدويت و نبوت

مدعيان دروغين بابيت و مهدويت پيوسته در دام غلو اسيرند و ادعا پشت ادعا مطرح مي كنند. گاهي از بابيت، زماني مهدويت و وقتي از نبوت و حتي الوهيت سخن مي گويند. از جمله اين مدعيان، علي‌محمّد شيرازي است كه در گرداب غلو اسير شده بود و علاوه بر بابيت و مهدويت، از مظهريت و الوهيت خود نيز سخن گفت؛ ليكن در توجيه ادعاهاي پي در پي خود، فهم مردم و جلوگيري از اضطراب و هرج و مرج را بهانه كرد و درباره ادعاهاي خود چنين نوشت: «نظر کن در فضل حضرت منتظر که چقدر رحمت خود را در حق مسلمين واسع فرمود تا آن‌که آن‌ها را نجات دهد. مقامي که اول خلق است و مظهر انّني انا الله، گونه خود را به اسم بابيت قائم آل محمّد(ص) ظاهر فرموده و با احکام قرآن در کتاب اول حکم فرمود تا آن‌که مردم مضطرب نشوند از کتاب جديد و امر جديد و مشاهده کنند که اين امر مشابه است با خود ايشان لعل محتجب نشوند و از آنچه براي آن خلق شده‌اند، غافل ننمايند.»(۱)

غلوگرايي علي‌محمّد شيرازي ريشه در انديشه‌هاي افراطي‌اي دارد که توسط غلات براي اثبات حقانيت و مرجعيت امام بيان شده بود. غاليان بر اين باور بودند كه امام ارتباط ويژه‌اي با خدا دارد؛ براي نمونه برخي به حلول روح الهي در امام معتقد بودند و گروهي او را به مقام الوهيت مي‌رساندند؛(۲) ازجمله آنان، ابوالخطاب است كه مدعي نبوت بود؛ ليكن از نبوت و الوهيت امامان سخن مي‌گفت. شهرستاني دراين‌باره مي‌نويسد: «زعم ابوالخطاب أن الأئمة أنبياء ثم آلهة».(۳) وي در گزارش خود، اعتقاد غاليانه به تداوم امامت و نبوت را نيز از باورهاي ابوالخطاب مي‌داند: «زعم ابوالخطاب… الالهية نور في النبوة و النبوة نور في الامامة و لا يخلو العالم من هذه الآثار و الانوار.»(۴)

پانوشت
۱. دلائل السبعه، ۲۰ – ۲۱.
۲. تاريخ و عقايد اسماعيليه، ص ۸۰.
۳. الملل و النحل، شهرستاني، ص ۲۱۰.
۴. همان.

آدرس تلگرام:

https://telegram.me/bahaiat_net

https://telegram.me/joinchat/BkW_SUFwlMXotBYfp0OE7A

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*