دو تفاوت بابیت و بهائیت با شیخیه

ادعای مهدویت و ارتباط با مهدی موجود و منجی موعود در دو قرن گذشته ایران اسلامی را می توان به جریان شیخیه و ادعاهای شیخ احمد احسایی و شاگرد او یعنی کاظم رشتی نسبت داد.

ادعای رکن رابع یا واسطه گری میان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و مردم، مهمترین زمینه ساز پیدایش بابیت و بهائیت شد که مقالات فراوانی در این زمینه نوشته شده است.

در این نوشته به دو تفاوت مهم بابیت و بهائیت با شیخیه اشاره می کنیم که سبب پرده دری های فراوانی در بابیت و بهائیت شد؛ یکی نسخ اسلام و قرآن و دیگری اعلام مهدویت و نبوت به همراه رونمایی از شریعت و کتاب جدید.

آری شیخیه مدعی واسطه گری میان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با مردم شد؛ لیکن از مهدویت و نبوت یا نسخ اسلام سخن نگفت، و خود را از بدنه تشیع جدا نساخت؛ ولی بابیت در قدم نخست گردهمایی بدشت را تدارک دید و با الگوگیری از جریان های فکری پیش از خود، علی رغم ادعای بابیت، از نسخ اسلام سخن گفت و با نهی از  شریعت گرایی، پیروانش را به اباحه گری و شریعت گریزی فرا خواند. در گام دوم برای جذب مخاطب، از آیینی رونمایی کرد که محرک امیال شهوانی انسان باشد. با اعدام علی محمد شیرازی و ناکامی جریان بابیت، حسین علی نوری پا را از بابیت و مهدویت فراتر گذاشت و با ادعای نبوت، خودنمایی کرد و راه مرشد خود را در راستای اهداف از پیش تعیین شده اربابان خود، ادامه داد.

بر این اساس بابیت و بهائیت در همه ادعاها و آموزه های خود تنها از مسلک شیخیه الگو نگرفتند؛ بلکه برای دستیابی به اهداف خود، جسارت بیشتری نسبت شیخ احمد احسایی و کاظم رشتی از خود نشان دادند و از جریان هایی همچون اسماعیلیه، حروفیه و مشعشعیه و …تقلید کردند.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*